Isnin, 29 Oktober 2012
Projek baru di United Kingdom dan Amerika Syarikat cuba memahami bagaimana kanak-kanak yang didiagnosis dengan gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD) perhatian dan berfikir.
Penyelidik di King's College London berharap bahawa mengkaji pengalaman kanak-kanak ini dapat meningkatkan diagnosis dan rawatan penyakit psikiatrik kanak-kanak yang pada masa ini masih belum diketahui.
Oleh kerana masalah tingkah laku yang sering berlaku dengan gangguan ini, kebanyakan kanak-kanak ini tidak dapat disepadukan ke dalam sistem sekolah konvensional.
Corey Francis, 10, adalah salah seorang daripada mereka. Setahun yang lalu dia diusir dari sekolahnya dan sejak itu dia mesti menghabiskan setiap hari di rumah neneknya ketika ibu bapanya bekerja.
Kanak-kanak itu didiagnosis dengan ADHD, serta kira-kira 5% penduduk sekolah di UK, dan juga mengalami gangguan spektrum autisme.
Akibat penyakitnya, dia tidak dapat mengawal kemarahannya dan kesukaran menumpukan perhatian. Anda memerlukan banyak sokongan dan penyeliaan berstruktur, sesuatu yang menurut keluarga anda tidak dapat ditawarkan oleh sekolah.
Pengalaman hidup mereka dengan ADHD menunjukkan kesukaran yang dihadapi ramai kanak-kanak di United Kingdom dan banyak negara lain untuk menerima diagnosis dan rawatan yang mencukupi untuk gangguan itu.
"Mereka yang sedang berubat berasa lebih mampu mengawal diri walaupun mereka tidak lagi mengambil ubat yang mereka telah belajar strategi untuk menguruskan kelakuan mereka, " kata Dr. Ilina Singh.
Projek baru itu, berdasarkan wawancara dengan lebih 150 kanak-kanak di United Kingdom dan Amerika Syarikat yang telah didiagnosis dengan penyakit itu, cuba memahami pesakit-pesakit ini dengan lebih mendalam.
Dr. Ilina Singh, seorang profesor bioetika dan masyarakat di King's College, yang mengetuai kajian itu, mengatakan ia memberi anak-anak suara dalam perdebatan semasa mengenai rawatan farmakologi dengan perangsang untuk merawat penyakit itu.
Ubat-ubatan ini, seperti Ritallin dan Adderall telah menyebabkan kontroversi yang hebat pada masa lalu. Beberapa pengkritik telah menyatakan ketakutan bahawa mereka boleh menyebabkan kerosakan dan kembali kepada kanak-kanak "robot atau zombi."
Tetapi kajian itu mendapati bahawa ubat-ubatan, yang ditetapkan untuk membantu mengurangkan hiperaktif dan meningkatkan tumpuan, mempunyai kesan positif terhadap tingkah laku dan keupayaan mereka untuk membuat keputusan yang lebih baik.
"Dalam bidang pembangunan moral kita tidak menemui sebarang bukti bahaya, " Dr. Singh menjelaskan kepada BBC. "Anggapan anda membahayakan kanak-kanak lebih daripada ubat-ubatan."
Pasukan menemubual kanak-kanak berusia antara 9 dan 14 tahun. Walaupun tidak semua orang sedang menjalani pengambilan ubat ketika mereka ditemubual, kebanyakan mengalami pengambilan ubat pada waktu tertentu kerana mereka didiagnosis.
"Mereka yang sedang bernafas berasa lebih mampu mengawal diri walaupun mereka tidak lagi mengambil dadah yang mereka telah belajar strategi untuk menguruskan kelakuan mereka, " tambahnya.
Profesor Peter Hill, seorang kanak-kanak dan psikiatri remaja, mengatakan tidak lagi kontroversial untuk mengatakan bahawa ubat-ubatan membantu kanak-kanak dengan ADHD.
"Setiap panduan terapi mengatakan bahawa ubat harus menjadi sebahagian dari keseluruhan rawatan. Ini adalah bahagian penting dalam pakej, selain mendidik keluarga mengenai ADHD."
Pakar menjelaskan bahawa perangsang menaikkan jumlah dopamin di dalam otak dan membantu memulihkan tahap berfungsi normal.
Dr Singh menekankan bahawa rawatan bukan sahaja memberi tumpuan kepada ubat-ubatan. "Mesejnya adalah bahawa kanak-kanak lebih suka pilihan rawatan, tetapi kita tidak mempunyai terapi tingkah laku yang baik di negara ini."
Meditasi, terapi tingkah laku kognitif, persekitaran pembelajaran yang fleksibel dan senaman fizikal juga harus menjadi sebahagian daripada rawatan, katanya.
Satu lagi penemuan penting dalam temu bual adalah bahawa kanak-kanak sering tidak memahami penyakit mereka atau tidak merasakan mereka boleh mempunyai perbualan yang bermakna dengan doktor mereka.
Projek itu juga menunjukkan terdapat perbezaan yang ketara antara pengalaman kanak-kanak British dan Amerika dengan ADHD.
Di United Kingdom tumpuan adalah untuk menjadikan kanak-kanak ini berkelakuan baik di Amerika Syarikat, penekanannya adalah untuk menjadikan mereka mempunyai prestasi akademik yang baik.
Dalam wawancara beliau, Corey menyatakan hasratnya untuk mempunyai seseorang untuk bercakap mengenai masalahnya, seseorang di sekolah yang boleh mengawasinya dan menjadi mentornya.
"Sekolah mesti dilatih untuk mengenal pasti dan menjalankan campurtangan tingkah laku yang sesuai. Tetapi beberapa guru memprovokasi kanak-kanak dengan ADHD, seperti kanak-kanak lain."
Andrea Bilbow
Budak itu dirawat dengan Ritalin tetapi menghasilkan ubat vokal dan satu lagi ubat berikutnya tidak membantu dia. Sekarang dia cuba ubat ketiga untuk mengurangkan serangannya.
Menurut pakar, jika kanak-kanak itu telah didiagnosis dengan betul apabila masalahnya bermula, dia mungkin tidak menghabiskan masa neneknya sekarang.
Menurut Andrea Bilbow, dari Perkhidmatan Maklumat dan Sokongan Kebangsaan mengenai Gangguan Defisit Perhatian, beliau berkata terdapat kekurangan persefahaman di sekolah.
"Sekolah perlu dilatih untuk mengenal pasti dan mengendalikan campur tangan tingkah laku yang sesuai. Tetapi beberapa guru menimbulkan kecaman terhadap anak-anak dengan ADHD, seperti kanak-kanak lain, " katanya kepada BBC.
Lebih dari apa-apa lagi, apa yang ingin Corey mempunyai rawatan yang betul, kembali ke sekolah dan menjadi "normal" sekali lagi. "Saya adalah pemain bola sepak terbaik di sekolah, " katanya.
Sumber:
Tag:
Potong Dan Kanak-Kanak Seksualiti Berbeza
Projek baru di United Kingdom dan Amerika Syarikat cuba memahami bagaimana kanak-kanak yang didiagnosis dengan gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD) perhatian dan berfikir.
Penyelidik di King's College London berharap bahawa mengkaji pengalaman kanak-kanak ini dapat meningkatkan diagnosis dan rawatan penyakit psikiatrik kanak-kanak yang pada masa ini masih belum diketahui.
Oleh kerana masalah tingkah laku yang sering berlaku dengan gangguan ini, kebanyakan kanak-kanak ini tidak dapat disepadukan ke dalam sistem sekolah konvensional.
Corey Francis, 10, adalah salah seorang daripada mereka. Setahun yang lalu dia diusir dari sekolahnya dan sejak itu dia mesti menghabiskan setiap hari di rumah neneknya ketika ibu bapanya bekerja.
Kanak-kanak itu didiagnosis dengan ADHD, serta kira-kira 5% penduduk sekolah di UK, dan juga mengalami gangguan spektrum autisme.
Akibat penyakitnya, dia tidak dapat mengawal kemarahannya dan kesukaran menumpukan perhatian. Anda memerlukan banyak sokongan dan penyeliaan berstruktur, sesuatu yang menurut keluarga anda tidak dapat ditawarkan oleh sekolah.
Pengalaman hidup mereka dengan ADHD menunjukkan kesukaran yang dihadapi ramai kanak-kanak di United Kingdom dan banyak negara lain untuk menerima diagnosis dan rawatan yang mencukupi untuk gangguan itu.
Suara kanak-kanak
"Mereka yang sedang berubat berasa lebih mampu mengawal diri walaupun mereka tidak lagi mengambil ubat yang mereka telah belajar strategi untuk menguruskan kelakuan mereka, " kata Dr. Ilina Singh.
Projek baru itu, berdasarkan wawancara dengan lebih 150 kanak-kanak di United Kingdom dan Amerika Syarikat yang telah didiagnosis dengan penyakit itu, cuba memahami pesakit-pesakit ini dengan lebih mendalam.
Dr. Ilina Singh, seorang profesor bioetika dan masyarakat di King's College, yang mengetuai kajian itu, mengatakan ia memberi anak-anak suara dalam perdebatan semasa mengenai rawatan farmakologi dengan perangsang untuk merawat penyakit itu.
Ubat-ubatan ini, seperti Ritallin dan Adderall telah menyebabkan kontroversi yang hebat pada masa lalu. Beberapa pengkritik telah menyatakan ketakutan bahawa mereka boleh menyebabkan kerosakan dan kembali kepada kanak-kanak "robot atau zombi."
Tetapi kajian itu mendapati bahawa ubat-ubatan, yang ditetapkan untuk membantu mengurangkan hiperaktif dan meningkatkan tumpuan, mempunyai kesan positif terhadap tingkah laku dan keupayaan mereka untuk membuat keputusan yang lebih baik.
"Dalam bidang pembangunan moral kita tidak menemui sebarang bukti bahaya, " Dr. Singh menjelaskan kepada BBC. "Anggapan anda membahayakan kanak-kanak lebih daripada ubat-ubatan."
Pasukan menemubual kanak-kanak berusia antara 9 dan 14 tahun. Walaupun tidak semua orang sedang menjalani pengambilan ubat ketika mereka ditemubual, kebanyakan mengalami pengambilan ubat pada waktu tertentu kerana mereka didiagnosis.
"Mereka yang sedang bernafas berasa lebih mampu mengawal diri walaupun mereka tidak lagi mengambil dadah yang mereka telah belajar strategi untuk menguruskan kelakuan mereka, " tambahnya.
Profesor Peter Hill, seorang kanak-kanak dan psikiatri remaja, mengatakan tidak lagi kontroversial untuk mengatakan bahawa ubat-ubatan membantu kanak-kanak dengan ADHD.
"Setiap panduan terapi mengatakan bahawa ubat harus menjadi sebahagian dari keseluruhan rawatan. Ini adalah bahagian penting dalam pakej, selain mendidik keluarga mengenai ADHD."
Pakar menjelaskan bahawa perangsang menaikkan jumlah dopamin di dalam otak dan membantu memulihkan tahap berfungsi normal.
Dr Singh menekankan bahawa rawatan bukan sahaja memberi tumpuan kepada ubat-ubatan. "Mesejnya adalah bahawa kanak-kanak lebih suka pilihan rawatan, tetapi kita tidak mempunyai terapi tingkah laku yang baik di negara ini."
Meditasi, terapi tingkah laku kognitif, persekitaran pembelajaran yang fleksibel dan senaman fizikal juga harus menjadi sebahagian daripada rawatan, katanya.
Satu lagi penemuan penting dalam temu bual adalah bahawa kanak-kanak sering tidak memahami penyakit mereka atau tidak merasakan mereka boleh mempunyai perbualan yang bermakna dengan doktor mereka.
Bahagian kebudayaan
Projek itu juga menunjukkan terdapat perbezaan yang ketara antara pengalaman kanak-kanak British dan Amerika dengan ADHD.
Di United Kingdom tumpuan adalah untuk menjadikan kanak-kanak ini berkelakuan baik di Amerika Syarikat, penekanannya adalah untuk menjadikan mereka mempunyai prestasi akademik yang baik.
Dalam wawancara beliau, Corey menyatakan hasratnya untuk mempunyai seseorang untuk bercakap mengenai masalahnya, seseorang di sekolah yang boleh mengawasinya dan menjadi mentornya.
"Sekolah mesti dilatih untuk mengenal pasti dan menjalankan campurtangan tingkah laku yang sesuai. Tetapi beberapa guru memprovokasi kanak-kanak dengan ADHD, seperti kanak-kanak lain."
Andrea Bilbow
Budak itu dirawat dengan Ritalin tetapi menghasilkan ubat vokal dan satu lagi ubat berikutnya tidak membantu dia. Sekarang dia cuba ubat ketiga untuk mengurangkan serangannya.
Menurut pakar, jika kanak-kanak itu telah didiagnosis dengan betul apabila masalahnya bermula, dia mungkin tidak menghabiskan masa neneknya sekarang.
Menurut Andrea Bilbow, dari Perkhidmatan Maklumat dan Sokongan Kebangsaan mengenai Gangguan Defisit Perhatian, beliau berkata terdapat kekurangan persefahaman di sekolah.
"Sekolah perlu dilatih untuk mengenal pasti dan mengendalikan campur tangan tingkah laku yang sesuai. Tetapi beberapa guru menimbulkan kecaman terhadap anak-anak dengan ADHD, seperti kanak-kanak lain, " katanya kepada BBC.
Lebih dari apa-apa lagi, apa yang ingin Corey mempunyai rawatan yang betul, kembali ke sekolah dan menjadi "normal" sekali lagi. "Saya adalah pemain bola sepak terbaik di sekolah, " katanya.
Sumber:
